W czasach zawirowań historycznych hymn narodowy przypomina obywatelom jak żyć, jest wyznacznikiem postaw moralnych i patriotycznych. Na co dzień o najważniejszej pieśni państwowej mało kto pamięta. A od święta pamiętają uczniowie, politycy, no i kibice sportowi...
Hymnem narodowym Litwy jest dzisiaj Tautiška Giesmė, co z języka litewskiego oznacza po prostu ‘pieśń narodową’. Utwór (nie był on jeszcze wtedy narodowym hymnem) po raz pierwszy został opublikowany w 1898 roku. Pojawił się na łamach pierwszego litewskojęzycznego czasopisma „Varpas”, którego założycielem był... autor słów i muzyki Vancas Kudirka. Po raz pierwszy pieść zabrzmiała dla szerokiego grona odbiorców w Petersburgu 13 listopada 1899 roku. Wykonał ją tamtejszy chór, którym dyrygował Czesław Sosnowski. W Wilnie pieśń Kudirki wykonano dopiero 6 lat później – 3 grudnia 1905 roku.
Tautiška Giesmė stała się oficjalnym hymnem narodowym w 1919 roku, kiedy to po długich dyskusjach sejm zatwierdził wniosek podwyższenia znanej pieśni najważniejszej. Zwolennikiem tego posunięcia był m.in. Kazys Grinius – polityk, który kilka lat później będzie piastował najwyższy urząd w państwie.
Przez okres okupacji radzieckiej wykonywanie hymnu narodowego było zakazane. Zmieniło się to w 1988 roku. W 1998 roku uroczyście obchodzono stulecie powstania hymny. Z tej okazji wydano wiele różnych publikacji, odbyło się mnóstwo sympozjów na temat roli pieśni Kudirki w „podtrzymywaniu ducha narodu w ciężkich dla Litwinów chwilach”.
Pieśń narodowa (frag.)
Litwo, ojczyzno nasza,
ty jesteś ziemią bohaterów.
Z przeszłości twoi synowie
niech czerpią siły
Niech twoi synowie idą
tylko drogami prawości.
Niech pracują dla twojego dobra
i dla dobra wszystkich ludzi.
Źródło: www.wikipedia.pl